Tot je het ziet. Twee minuten, vier vragen, en je weet welk patroon bij jou aan staat en wat je er vanavond mee doet.
Ja, ik wil weten wat ik doorgeefIedereen is moe, het eten staat op, en dan hoor je jezelf iets zeggen. En je denkt meteen: dat is de zin van mijn moeder.
Even iets rechtzetten: dat is geen karakterfout. Onder druk pakt je brein wat er ligt, en wat er ligt heeft nooit iemand nagekeken. Niemand heeft je dit vak geleerd.
Drie die bijna iedereen herkent, en wat er in het hoofd van je kind gebeurt als ze vallen.
"Grote jongens huilen niet."
Je kind leert niet dat het minder verdrietig moet zijn. Het leert dat verdriet niet welkom is bij jou. Dat kost je later de gesprekken die je juist wilt hebben.
"Doe eens normaal."
Tijdens een bui staat het stukje brein dat de rem doet helemaal uit. Wat je zegt komt niet binnen. Wat wel binnenkomt is je toon, en die onthoudt hij wel.
"Niet zeuren, er is niets aan de hand."
Voor jou is het niets. Voor hem is het alles. Zeg je het weg, dan leert hij zijn eigen gevoel te wantrouwen in plaats van te benoemen.
Vier vragen, twee minuten. Je krijgt geen score en geen oordeel, maar één patroon met de zin die je ervoor in de plaats zet.
Gratis. Geen mailadres nodig om je uitslag te zien.
Je doet het zoals je het altijd deed.
Dat is geen luiheid. Onder druk pakt je brein wat er ligt, en wat er ligt heeft nooit iemand nagekeken.
Alleen betekent het wel dat je blijft doorgeven wat je zelf niet fijn vond, zonder dat je het merkt. Je neemt je 's ochtends voor dat het anders gaat, en om zes uur gaat het weer mis.
En over vijftien jaar vertelt hij jou de dingen niet die jij je ouders ook niet vertelde.
Of je kijkt er één keer naar.
Twee minuten, vier vragen. Je krijgt geen oordeel, maar één patroon en één zin die je ervoor in de plaats zet.
Daarna hoor je jezelf de oude zin zeggen en kun je hem halverwege omdraaien. Je kind leert dat boos en verdrietig gewoon mogen bij jou, en jij bouwt nu al de gesprekken op die je later wilt hebben.
Je hoeft je jeugd niet uit te pluizen. Het gaat om drie of vier zinnen.
Naast de check kun je module 1 gratis lezen: waarom die zinnen er onder druk uit komen, en welke je ervoor in de plaats zet.
We sturen je module 1 en over een week één vraag of het hielp. Vind je het niets, dan hoor je nooit meer iets van ons.
"Het is voor mij echt even aanpassen. Maar ik merk bij mijn zoontje dat het hem rust geeft. Het is steeds minder strijd geworden."
De check laat zien wat er speelt. De cursussen laten zien wat je eraan doet, per fase, van de eerste nacht tot faalangst op school.
De check laat het patroon zien. Dit is waar je het mee verandert, per fase van je kind.
Nee, precies het tegenovergestelde. Je doet wat je hebt gezien, en dat is niet iets waar je voor gekozen hebt. Het punt van de check is dat je het één keer ziet, want daarna kun je kiezen.
Nee. Je uitslag staat direct op je scherm. Wil je hem bewaren of de gratis les erbij, dan kun je je mailadres achterlaten, maar dat hoeft niet.
Nee. Dit gaat over wat je zegt en doet op het moment zelf, niet over je jeugd uitpluizen. Zit je met iets zwaars uit je eigen verleden, dan is een echte hulpverlener de juiste plek en dat zeggen we ook eerlijk.
Een kleine redactie die zich liever achter het werk verstopt dan achter een gezicht. Onder elk stuk staat de bron, zodat je het zelf kunt nakijken.